Eğer The King's Speech geçen pazar akşamının ruhsuz töreninin yarısı kadar bunaltıcı ve sıkıcı ise belki de filmi izlememekte iyi bir karar vermiş olabileceğimi düşünüyorum. Uzadıkça uzayan, teknik ve yaratıcılık bakımdan ana Oscar töreni yerine her sene özetini gösterdikleri bilimsel başarı ödüllerini anımsatan prosedürel bir zaman kaybı idi geçen haftanın Oscarları. Son zamanları bırakın, 1991 yılından beri canlı izlediğim törenler arasında en başarısızı oldu kanımca.
Bu problemin başında James Franco'nun sanki lise mezuniyetine gelmiş gibi fazla gevşek havasının yarattığı boşluğu Anne Hathaway'in panikleyerek fazla yapmacık mimiklerle doldurması, ve bu sayede belki de gelmiş geçmiş en kötü Oscar sunucularını yaratmaları var. Bu yorumda bulunurken David Letterman'ın sunduğu 1994 Oscar faciasını canlı izlediğimi hatırlatayım.
Letterman, işe yaramayan garip ve bayat şakalar yapmıştı belki (Durmadan "Uma" ve "Oprah" demesi mesela) ama en azından törene bir tazelik aşılamaya uğraşmıştı. Franco ve Hathaway'in varlığı ise kablolu televizyonu DVR ile ısmarladığımıza bin şükretmekten başka bir işe yaramadı.
No comments:
Post a Comment